Rzym - dzień 5
28 września 2024
W piątym dniu pielgrzymowania najpierw nawiedziliśmy Bazylikę San Pietro in Vaticano (św. Piotra na Watykanie). Przed wejściem do świątyni z zachwytem przyglądaliśmy się imponującej kolumnadzie Berniniego, z 284 strzelistymi kolumnami, okalającej Plac św. Piotra i przeszliśmy obok miejsca w którym dnia 13 maja 1981 roku był zamach na życie św. Jana Pawła II. Po kontroli bezpieczeństwa - przechodząc obok Bramy Spiżowej i Drzwi Świętych - weszliśmy do Bazyliki wznoszącej się nad Grobem św. Piotra - Księcia Apostołów. Modlitwa przy grobie św. Jana Pawła II była dla wszystkich ważnym momentem. Natomiast, wysiłek związany z wejściem na kopułę został nagrodzony przepięknymi widokami na Rzym i Watykan. Nawiedzenie Bazyliki San Giovanni in Laterano (św. Jana na Lateranie), a dokładniej Najświętszego Zbawiciela, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie, zostało poprzedzone krótką przerwą na zregenerowanie sił. Spoglądając na Drzwi Święte weszliśmy do świątyni cały czas słuchając informacji, które przekazywała siostra Eleonora. Wizyta w Katakumbach św. Kaliksta, czyli w podziemnych cmentarzach, w których przez pierwsze trzy wieki po Chrystusie grzebano zmarłych, dostarczyła również wielu wrażeń. Po powrocie do Domu Polskiego uczestniczyliśmy w celebracji Mszy św., podczas której na nowo uświadomiliśmy sobie szczęście z przynależności do Kościoła, w którym Bóg otacza nas opiekuńczymi ramionami, podobnie jak kolumnada Berniniego otacza Piazza San Pietro (plac św. Piotra). Po zjedzonej z apetytem kolacji, dzień zakończyliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu i Apelem Jasnogórskim.
Rzym - dzień 4
27 września 2024
Czwarty dzień pielgrzymki przeżyliśmy w urokliwym miasteczku Assisi, czyli w Asyżu. Duchowo przenieśliśmy się zatem do XII i XIII wieku po Chrystusie, kiedy żyli św. Franciszek i św. Klara - pochodzący z zamożnych rodów i konsekwentnie realizujący ewangeliczne rady ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Mocnym akcentem było, po wejściu do Bazyliki św. Klary, spotkanie z krzyżem, z którego Chrystus przemówił do trwającego na modlitwie syna asyskiego kupca: "Franciszku, idź i odbuduj mój kościół, gdyż cały popada w ruinę". W tej samej Bazylice nawiedziliśmy grób św. Klary i mogliśmy zobaczyć mocno do nas przemawiające relikwie: przedmioty, które należały do św. Klary i św. Franciszka. Następnie, przechodząc uliczkami miasteczka, dotarliśmy do Bazyliki św. Franciszka, po której oprowadził nas ojciec franciszkanin. Sklepienia i ściany dolnego i górnego kościoła, w całości pokryte freskami, przekazują pielgrzymom treść Ewangelii, jak również - poprzez sceny z życia Biedaczyny z Asyżu - potwierdzają, że życie Ewangelią jest możliwe. Na jednym z fresków mogliśmy zobaczyć bodaj najbardziej rozpowszechniony wizerunek św. Franciszka, który powstał kilka lat po jego śmierci. W trakcie nawiedzenia Bazyliki widzieliśmy kolejne relikwie - przedmioty należące do św. Franciszka, zeszliśmy do jego grobu i mogliśmy pomodlić się w milczeniu w kaplicy Najświętszego Sakramentu. W tym szczególnym miejscu, w jednej z kaplic do której dotarliśmy przechodząc przez wirydarz, uczestniczyliśmy w celebracji Eucharystii. Dzisiaj, tak samo jak każdego dnia w miejscu sprawowania Mszy św., złożyliśmy ofiary na utrzymanie światyni. Naturalnie w ciągu dnia było też gelato italiano (lody włoskie) i caffè. Z Bazyliki św. Franciszka pojechaliśmy do Bazyliki NMP od Aniołów, ochraniającej swoimi murami Porcjunkulę - kościółek, który św. Franciszek odbudował, dosłownie interpretując wezwanie do dźwignięcia z ruin kościoła. W drodze powrotnej do Roma (Rzym) - pamiętając o wszystkich, którzy duchowo nam towarzyszą - modliliśmy się odmawiając Różaniec i Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Pani Klaudia, która czuwa nad kwestiami organizacyjnymi, przekazała nam kolejne ważne informacje pielgrzymkowe. Kolacja i adoracja Najświętszego Sakramentu z Apelem Jasnogórskim zwieńczyły dzień, który utwierdził nas w pewnym przekonaniu. Mianowicie, że nasza wierność Bożym przykazaniom, troska o wzrost w pobożności i dawane świadectwo żywej wiary, przyczyniają się do odnowy Kościoła, do którego należymy od momentu przyjęcia Chrztu św. Tak żyjąc - w jakiejś mierze - wszyscy stajemy się naśladowcami św. Franciszka, który nie tylko Porcjunkulę, ale wspólnotę Kościoła odnowił.
Rzym - dzień 3
26 września 2024
W czwartek, trzeciego dnia pielgrzymki, po solidnym śniadaniu ruszyliśmy na "podbój" trzech wzgórz starożytnego Rzymu: Mons Esquilinus (Eskwilin), Mons Palatinus (Palatyn) i Mons Capitolinus (Kapitol). Jednak zwiedzanie rozpoczęliśmy od wejścia do pozostałości Colosseo (Koloseum), czyli ogromnego amfiteatru wzniesionego w drugiej połowie I w. po Chr. przez Wespazjana i Tytusa - cesarzy z dynastii Flawiuszów. Ten monumentalny obiekt został wybudowany i ozdobiony w znacznej mierze dzięki łupom przywiezionym ze zniszczonej Jerozolimy po stłumieniu żydowskiego powstania przeciw rzymskim okupantom w 70 r. po Chr. Podzieleni na dwie grupy prowadzone przez panią Maję i pana Wojciecha, słuchaliśmy o walkach gladiatorów i igrzyskach w czasach świetności Colosseo, o męczeńskiej śmierci wielu chrześcijan, którzy tutaj oddali życie Chrystusowi, o stopniowym popadaniu w ruinę i pracach archeologicznych, o corocznych nabożeństwach Drogi Krzyżowej, celebrowanych w Wielki Piątek z udziałem Biskupa Rzymu, czyli Ojca Świętego. Następnie, po dotarciu na Eskwilin przed Bazylikę Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) rozproszyliśmy się w otaczające uliczki, by zregenerować się lekkim posiłkiem. Wreszcie - przechodząc obok Porta Santa (Drzwi Święte) - weszliśmy do wnętrza świątyni. Modlitewne spojrzenie na Matkę Bożą w wizerunku Salus Populi Romani (Ocalenie Ludu Rzymskiego) i śpiew kolędy "Wśród nocnej ciszy" przy relikwiach Żłóbka Dzieciątka Jezus były głebokim przeżyciem. Po zejściu z Eskwilinu dotarliśmy na Palatyn i rozciągające się pod nim Foro Romano (Forum Rzymskie), będące w starożytności centrum życia społeczno-religijnego. Na Palatynie, skrywającym ruiny pałaców kolejnych imperatorów rzymskich, widzieliśmy również pozostałości renesansowego ogrodu botanicznego. Przechodząc przez niedawno udostępnione dla zwiedzających pozostałości ogromnego pałacu Nerona, opuściliśmy Palatyn i weszliśmy na Kapitol, gdzie podziwialiśmy zaprojektowany przez Michała Anioła plac z kopią pomnika konnego cesarza Marka Aureliusza. Schodząc z Kapitolu przeszliśmy m.in. via dei Polacchi i vicolo dei Polacchi (ulicą i zaułkiem Polaków) do kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika na celebrację Mszy św. W tym kościele, ważnym dla mieszkającej w Rzymie i okolicach Polonii, znajduje się sutanna używana przez św. Jana Pawła II oraz jego relikwia i relikwia bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Po kolacji w Domu Polskim mieliśmy możliwość zakończyć dzień adoracją Najświętszego Sakramentu i Apelem Jasnogórskim w tutejszej kaplicy.
Rzym - dzień 2
25 września 2024
Drugiego dnia parafialnej pielgrzymki, po śniadaniu o godz. 7.30 wsiedliśmy do autokaru i ruszyliśmy poza Wieczne Miasto w kierunku górskiego sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Mentorella, położonego na wysokości 1 018 m n.p.m. Wspólna modlitwa, którą prowadził ks. proboszcz Sebastian i informacje przekazane nam przez panią pilot Joannę, która dzisiaj nam towarzyszyła, wypełniły czas przejazdu. Na program naszej wizyty w sanktuarium złożyły się: Msza św. w sanktuaryjnym kościele, w którym znajduje się serce papieża Innocentego XIII i relikwia krwi św. Jana Pawła II, spotkanie z ojcem zmartwychwstańcem Adamem, który oprowadził nas po światyni i pokazał pokój, w którym odpoczywał św. Jan Paweł II podczas kilku swoich wizyt w tym sanktuarium, wejście do groty, w której przez pewien czas mieszkał św. Benedykt z Nursji (żyjący na przełomie V i VI w. po Chr.), a przy której złożone są kości ojców benedyktynów z wymownym przesłaniem dla przychodzących pielgrzymów: "Tym czym wy jesteście my byliśmy, tym czym my jesteśmy wy będziecie" i wejście na górski szczyt przy kaplicy św. Eustachego. Opuszczaliśmy gościnne sanktuarium ze świadomością, iż nasza obecność wpisała się w kult maryjny istniejący w tym miejscu już od V w. po Chr. Mentorella bowiem jest jednym z najstarszych sanktuariów maryjnych, powstałym krótko po ogłoszeniu w 431 r. podczas soboru w Efezie dogmatu o Bożym Macierzyństwie NMP. Jadąc autokarem do drugiego celu dzisiejszego pielgrzymowania rozważyliśmy tajemnice chwalebne Różańca św. Popołudnie spędziliśmy w opactwie Subiaco, kolejnym miejscu, w którym przebywał św. Benedykt. Tutaj, w kościele o dwóch poziomach, okalajacym grotę św. Benedykta, podziwialiśmy średniowieczne freski pokrywające ściany i sklepienia, a przedstawiające sceny z Ewangelii oraz z życia św. Benedykta. Wśród ściennych malowideł nie zabrakło fresku odnoszącego się do tytułu naszej Parafii i świątyni - pokłonu trzech Mędrców ze Wschodu. Na zakończenie wizyty w opactwie weszliśmy do sklepu z pamiątkami. Ostatnim miejscem naszego dzisiejszego pielgrzymowania, był klasztor św. Scholastyki, rodzonej siostry św. Benedykta. Nad klasztorną bramą powitała nas dewiza św. Benedykta z Nursji - Patrona Europy "Ora et labora", czyli módl się i pracuj, a przekroczywszy próg klasztoru zwiedziliśmy trzy wirydarze, przenoszące nas poprzez swoją architekturę w trzy różne epoki. Godzina wieczornego posiłku była coraz bliżej, zatem wróciliśmy do autokaru i ruszyliśmy w drogę powrotną do Rzymu. Podczas podróży nie zabrakło dzielenia się wrażeniami z bogatego w duchowe przeżycia dnia, jak również wspólnej Koronki do Bożego Miłosierdzia z wieczorną modlitwą. W refektarzu Domu Polskiego czekała na nas la cena, czyli kolacja. Tworząc pielgrzymkową wspólnotę na włoskiej ziemi czujemy głęboką więź z wszystkimi, którzy duchowo nam towarzyszą!
Rzym - dzień 1
24 września 2024
We wtorek, dnia 24 września o godz. 3.40 spotkaliśmy się w terminalu lotniska, by wyruszyć w parafialnej pielgrzymce - z okazji 25-lecia poświęcenia naszego kościoła - do Rzymu. Na pokładzie samolotu podczas podróży powitało nas wschodzące słońce, zapowiadając piękną pogodę i wewnętrzną harmonię czterdziestu trzech uczestników pielgrzymki, wśród których jest ks. proboszcz Sebastian Kujawa i kleryk Rafał Matelski, kończący kilkumiesięczną posługę w naszej wspólnocie parafialnej. Po szczęśliwym dotarciu do Wiecznego Miasta, pod troskliwą opieką pani Klaudii Szcześniak, nawiedziliśmy miejsce męczeńskiej śmierci św. Pawła z Tarsu, zwane Tre Fontane (Trzy Źródła). Głębokim przeżyciem było uczestnictwo w Mszy św. celebrowanej przy słupie, przy którym w momencie ścięcia stał Apostoł Narodów, i trzech miejsc, które według tradycji dotknęła tocząca się po ścięciu głowa św. Pawła, dając początek trzem źródłom tryskającym wodą. Po zakończonej Eucharystii, prowadzeni przez siostrę Eleonorę ze Zgromadzenia Sióstr Dominikanek dotarliśmy do świątyni, kryjącej w sobie kryptę, w której spoglądając przez kratę mogliśmy zobaczyć miejsce uwięzienia przed egzekucją św. Pawła. Wracając do autokaru, zatrzymaliśmy się przed pomnikiem św. Bernarda z Clairvaux, wielkiego czciciela Matki Bożej, którego modlitwę do dziś odmawiamy na zakończenie październikowych nabożeństw różańcowych "Pomnij o Najświętsza Panno Maryjo" i jeszcze raz spojrzeliśmy na pomnik św. Benedykta z Nursji, który przywitał nas po naszym przyjeździe do Tre Fontane, przypominając o wielkiej wadze milczenia i umiejętności zasłuchania w słowo Boże. Nadszedł wreszcie czas na pierwszy podczas pielgrzymki włoski posiłek. Lasagne, tiramisù i kawa szczególnie nam smakowały! Po chwili wytchnienia nawiedziliśmy monumentalną Bazylikę św. Pawła za Murami (San Paulo fuori le Mura), kryjącą w sobie grób Apostoła Narodów. Zachwyciliśmy się pięknem świątyni i zatopiliśmy w indywidualnej modlitwie w milczeniu. Zmęczeni i szczęśliwi, modląc się Koronką do Bożego Miłosierdzia, dojechaliśmy około godz. 19tej do Domu Polskiego Jana Pawła II przy Via Cassia 1200. Po serdecznym powitaniu przez księdza dyrektora i siostrę sercankę, zajęliśmy pokoje, w których będziemy gościć w czasie pobytu w Rzymie, a następnie zasiedliśmy do kolacji, której przebojem była la pasta i vino bianco. Długi pierwszy dzień pielgrzymki zakończyliśmy w domowej kaplicy adoracją Najświętszego Sakramentu, Apelem Jasnogórskim z dziesiątką Różańca św. i wspomnieniem słów św. Pawła z jego listu do mieszkańców Rzymu: "Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe" Rz 12,2. Modląc się za Ojczyznę i o pokój na świecie, odczuwaliśmy szczególną bliskość osób, które duchowo nam towarzyszą.
