Kronika

Grupa ponad dwudziestu osób ze Wspólnoty Żywego Różańca o godz. 11.00, po modlitwie przy grobie śp. ks. Tomasza Maćkowiaka, udała się z ks. proboszczem Sebastianem Kujawą do Katedry. W południe rozpoczęła się - prowadzona przez nas - godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu w kaplicy, w której czczony jest łaskami słynący krzyż, pochodzący z pierwszej połowy XVI wieku. Wspólnie rozważyliśmy tajemnice bolesne Różańca św. i trwaliśmy także w modlitewnym milczeniu. Po zakończonej adoracji, prowadzeni przez posługującego w Katedrze brata zakonnego ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, weszliśmy do najpiękniejszej z katedralnych kaplic - wybudowanej w latach 30-tych XIX wieku Złotej Kaplicy. Przechodząc do nawy głównej, w prezbiterium podziwialiśmy z bliska klejnot świątyni jakim jest Wielki Ołtarz z XIV–XV wieku, pochodzący z Góry Śląskiej. Następnie, zeszliśmy do katedralnych podziemi. Tutaj modliliśmy się za pochowanych w kryptach kardynałów, arcybiskupów i biskupów. Widzieliśmy również m.in. romańskie pozostałości pierwszej świątyni wzniesionej na tym miejscu. Duchowo ubogaceni poszliśmy do Restauracji Tumskiej, w której czekał na nas krem z dyni, kawa i ciasto. Wyrażając wdzięczność przedstawicielom Żywego Różańca, którzy dzisiaj byli na Ostrowie Tumskim, dziękujemy wszystkim podejmującym całoroczną codzienną modlitwę różańcową w naszej świątyni.

W liturgiczne wspomnienie NMP Różańcowej, przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, o godz. 17.00 uroczystym przyjęciem kolejnych osób do Wspólnoty Żywego Różańca rozpoczęliśmy bogaty w duchowe przeżycia wieczór. Modlitwa różańcowa, jak zawsze w naszym kościele zakończona "Pod Twoją obronę" w intencji Ojczyzny i o pokój na świecie, wprowadziła nas w celebrację Eucharystii, podczas której homilię wygłosił ks. Dawid Wojdowski - moderator Żywego Różańca w naszej Archidiecezji. Ksiądz Dawid, dziękując za wierność różańcowej modlitwie, zaprosił nas do odważnego dawania świadectwa i ukazywania innym osobom maryjnej drogi ku Chrystusowi. Ks. proboszcz Sebastian Kujawa na zakończenie Mszy św. wyraził wdzięczność za stałą troskę o to, by nieprzerwanie róże różańcowe liczyły 20 osób, jak również za hojność osób należących do Wspólnoty Żywego Różańca objawiającą się w przekazywaniu ze składek członkowskich ofiar na misje oraz darów dla wspólnoty parafialnej. Natomiast spotkanie w parafialnej Kanie, przy kawie i pysznych ciastach upieczonych przez zelatorki róż różańcowych, było okazją do poznania ks. Dawida i rozmowy z nim. Wszystkim Czcicielom Matki Bożej wyrażamy wdzięczność za budującą postawę wierności Bogu i Kościołowi.

Podczas Mszy św. o godz. 11.00 ks. proboszcz Sebastian Kujawa poświęcił różańce dzieciom przygotowującym się do Pierwszej Spowiedzi i Komunii św. Na zakończenie obrzędu poświęcenia, rodzice pobłogosławili swoje dzieci, czyniąc znak krzyża na dziecięcych czołach i obdarowali całusem. W październiku zapraszamy dzieci, młodzież i dorosłych na nabożeństwa różańcowe w dni powszednie o godz. 17.25. W niedzielę nabożeństwo różańcowe jest o godz. 9.00.

Ostatniego dnia naszej pielgrzymki do Rzymu weszliśmy na taras, znajdujacy się na dachu Domu Polskiego św. Jana Pawła II, by w przedpołudniowym słońcu nacieszyć się pieknymi widokami. W przypadającym dzisiaj liturgicznym wspomnieniu św. Hieronima, żyjącego na przełomie IV i V w. po Chr., wspomnieliśmy podczas Mszy św. celebrowanej w kaplicy Domu Polskiego jego ważne stwierdzenie: "nieznajomość Pisma św. jest nieznajomością Chrystusa". Ono na nowo uświadomiło nam wagę słowa Bożego w naszym życiu. Po Mszy św. zostały poświęcone przedmioty kultu i pamiątki zakupione przez uczestników pielgrzymki w różnych miejscach. Kolejnym punktem dzisiejszego programu było pokazanie nam cennych przedmiotów związanych z osobą św. Jana Pawła II i pontyfikatem naszego Rodaka. Półtoragodzinne zwiedzanie pomieszczeń Domu Polskiego okazało się być pełną wzruszeń wędrówką, przenoszącą nas w czasie i podnoszącą na duchu. Na pożegnalny obiad szliśmy zatem w ciszy i zadumie. O godz. 16.00 ruszyliśmy autokarem w stronę portu lotniczego Fiumicino im. Leonardo da Vinci, po drodze modląc się Koronką do Bożego Miłosierdzia. Jeszcze przed północą wylądowaliśmy na płycie ławickiego lotniska, kończąc parafialną pielgrzymkę. Wdzięczni Panu Bogu za łaskę wspólnego pielgrzymowania do Wiecznego Miasta - w 25-lecie poświęcenia naszego kościoła parafialnego - dziękujemy wszystkim, którzy towarzyszyli nam duchowo.

Mszą św. o godz. 8.30, celebrowaną w kaplicy Domu Polskiego św. Jana Pawła II, rozpoczęliśmy Dzień Pański, a jednocześnie szósty już dzień parafialnej pielgrzymki do Città Eterna (Wiecznego Miasta). Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią ta niedzielna Eucharystia została ofiarowana w intencji Parafian, ale w modlitwie pamiętaliśmy również o dzisiejszych Solenizantach: Księdzu Wikariuszu Rafale, Kleryku Rafale i Panu Organiście Rafale. Szczególnej wymowy podczas Mszy św. sprawowanej w Rzymie nabrały słowa I Modlitwy Eucharystycznej, czyli Kanonu Rzymskiego, w którym wzywa się wstawiennictwa świętych męczenników z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Po zakończonej Eucharystii złożyliśmy pielgrzymującemu z nami Klerykowi Rafałowi życzenia i udaliśmy się na imieninowe śniadanie. W promieniach słońca, przechodząc przez ogród otaczający nasz dom, udaliśmy się na pobliską stację kolejową, by podmiejską kolejką, a następnie metrem, dojechać do Porta (Brama) Flaminia wzniesionej w III w. po Chr. Przechodząc przez tę imponującą bramę, podobnie jak czynili to przez wieki pielgrzymi przybywający do Rzymu, weszliśmy na Piazza del Popolo (Plac Narodów). Tutaj zaczęła się nasza dzisiejsza wędrówka ulicami Rzymu, podczas której najpierw natrafiliśmy na wzruszające ślady obecności w Wiecznym Mieście polskich poetów: dom, w którym mieszkał Juliusz Słowacki, kawiarnię Antico Caffè Greco, w której bywał Adam Mickiewicz, a także hotel, w którym mieszkał i napisał powieść "Qvo vadis?" Henryk Sienkiewicz. Przechodząc przez Piazza di Spagna (Plac Hiszpański), widzieliśmy nie tylko schody hiszpańskie, ale również kolumnę zwieńczoną figurą NMP Niepokalanie Poczętej. Natomiast, przy słynnej Fontana di Trevi mieliśmy czas na kawałek pysznej pizzy. Poprzez Piazza Venezia (Plac Wenecki) z monumentalnym Altere della Patria (Ołtarzem Ojczyzny), dotarliśmy do Panteonu. Przekraczając próg tego zabytku, mieliśmy świadomość, iż znajdujemy się w budowli, która przetrwała w całości do naszych czasów od momentu jej wybudowania. Wzniesiona w II w. po Chr. jako świątynia wszystkich bogów na miejscu wcześniejszej budowli z I w. przed Chr., która spłonęła w pożarze, stała się kościołem decyzją papieża Bonifacego IV, który w VII w. po Chr. nakazał złożyć w niej szczątki wszystkich męczenników z mało bezpiecznych miejsc Rzymu. Tutaj więc możemy dopatrywać się początków świętowania uroczystości Wszystkich Świętych. W okolicach Panteonu wypiliśmy pyszne caffè. Na trasie naszej wędrówki nie zabrakło odwiedzin Piazza Navona (Placu Łodzi) przy którym została wzniesiona świątynia Sant'Agnese in Agone, w miejscu dawnego stadionu Domicjana, na którym poniosła męczeńską śmierć św. Agnieszka. Idąc Lungotevere (wzdłuż Tybru) wróciliśmy na Piazza del Popolo, by korzystając z metra i podmiejskiej kolei dotrzeć przy zachodzącym słońcu do Domu Polskiego na kolację i ostatnią podczas tej pielgrzymki noc w Rzymie.