Kronika

Czwartego, ostatniego dnia pielgrzymki, po śniadaniu pojechaliśmy do sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Białymstoku. Tutaj uczestniczyliśmy w Mszy św. i poleciliśmy nasze intencje wstawiennictwu bł. ks. Michała Sopoćki, którego doczesne szczątki spoczywają w tej monumentalnej świątyni. Drugim miejscem dzisiaj przez nas odwiedzonym była Grabarka, do której licznie pielgrzymują wyznawcy prawosławia w Polsce. Naszym przewodnikiem po tym wyjątkowym wzniesieniu była pani Melania. Razem z nią nawiedziliśmy przepiekną drewnianą cerkiew pw. Przemienienia Pańskiego, przeszliśmy alejkami między krzyżami przyniesionymi tutaj przez pielgrzymów, jak również byliśmy w sklepie z pamiątkami i dewocjonaliami. O godz. 14.30 wyruszyliśmy w drogę powrotną do Poznania, wdzięczni Panu Bogu za bogatą w głębokie przeżycia pielgrzymkę oraz za duchowe towarzyszenie nam wielu życzliwych osób. Podczas podróży m.in. modliliśmy się rozważając tajemnice światła Różańca św., którego poszczególne dziesiątki - naszym pielgrzymkowym zwyczajem - prowadzili przedstawiciele Wspólnoty Żywego Różańca.

W trzecim dniu pielgrzymowania dotarliśmy do sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie, przywitani dźwiękiem dzwonu jubileuszowego. Tutaj najpierw modliliśmy się podczas Eucharystii, a po Mszy św. ks. Alfred, opiekun tego miejsca, przybliżył nam jego historię. Był też czas na indywidualną modlitwę na wzgórzu krzyży, nabranie wody ze źródełka, spacer po pięknie zadbanym sanktuaryjnym terenie i oczywiście również na kawę z ciastem. Rozważając w autokarze tajemnice chwalebne Różańca św. przyjechaliśmy do Rezerwatu Pokazowego Żubrów Białowieskiego Parku Narodowego, w którym prezentowane są wszystkie gatunki ssaków kopytnych żyjących w Puszczy Białowieskiej. Podczas podróży autokarem dowiedzieliśmy się, że najstarsze udokumentowane polowanie na żubry odbyło się w 1409 roku, a jego celem było zgromadzenie zapasów mięsiwa na potrzeby wojska na wypadek zbrojnego starcia z Zakonem Krzyżackim. Zapasy te zostały wykorzystane podczas Bitwy pod Grunwaldem w 1410 roku. Spacer po parku pałacowym w Białowieży poprzedził nasz przejazd do Hajnówki i wizytę w cerkwi Świętej Trójcy, imponującej świątyni zbudowanej w latach 80-tych XX wieku, a łączącej nowoczesną bryłę z malowidłami w stylu bizantyjskim. Po tej jednej z najważniejszych świątyń prawosławnych w Polsce oprowadził nas tutejszy duszpasterz - ks. Adam. Ostatnim miejscem, które dzisiaj odwiedziliśmy, była wieś Trześcianka w Krainie Otwartych Okiennic, z urokliwymi zabudowaniami. Obok miejscowej cerkwi jest pomnik upamiętniający tragedię mieszkańców zwaną bieżeństwem - z czasów I wojny światowej. Latem 1915 roku, gdy zbliżał się front a z nim pogłoski o krwawych prześladowaniach ludności prawosławnej, mieszkańcy Trześcianki porzucili swój dobytek i na drabiniastych wozach uchodzili razem z uciekającą ludnością Mazowsza na wschód w bieżeństwo. Wielu z nich zginęło w głębi Imperium Rosyjskiego, nieliczni wrócili w latach 1918-1922. W zadumie, modląc się Koronką do Bożego Miłosierdzia, pojechaliśmy do Białegostoku na kolację i ostatni nocleg.

Drugiego dnia parafialnego pielgrzymowania, po solidnym śniadaniu, ruszyliśmy z panią przewodnik Dorotą do Supraśla. Wspólna modlitwa i informacje dotyczące rozpoczętego dnia towarzyszyły niedługiej podróży autokarem. Po spacerze uliczkami urokliwego uzdrowiskowego miasteczka, z nawiedzeniem jednego z parafialnych kościołów i muzeum w dawnej plebanii, dotarliśmy do monasteru, czyli prawosławnego klasztoru, leżącego bezpośrednio przy rzece Supraśl, od której miasto otrzymało nazwę. Tutaj, podzieleni na dwie grupy, zwiedziliśmy muzeum ikon, poznając - dzięki miejscowym przewodnikom - bogatą teologiczną symbolikę ikon i sztukę ich powstawania. W Supraślu znalazł się też czas na małą czarną. Następnie pan kierowca Jan zawiózł nas do Kruszynian, wsi położonej na rozległych terenach, które ongiś król Jan III Sobieski przekazał Tatarom jako wynagrodzenie za służbę w wojsku. Sympatyczne spotkanie z opiekunem meczetu i mizaru, czyli muzułmańskiego cmentarza, przybliżyło nam bogatą historię i kulturę Polaków pochodzenia tatarskiego. A pogodne usposobienie naszego przewodnika okazało się być wprowadzeniem w zaskakująco smaczną tatarską kuchnię, której potrawy kosztowaliśmy w tutejszej restauracji. Szczególnie smakował nam kapuśniak na kaczce, babka ziemniaczana z mięsem wołowym i manty, czyli pierogi gotowane na parze z cielęciną, była również kawa po tatarsku, czyli z cynamonem i kardamonem w towarzystwie bułki drożdżowej z makiem. Z Kruszynian pojechaliśmy, wzdłuż granicy z Białorusią, do Sokółki. Podczas tego przejazdu, któremu towarzyszył widok granicznej zapory zwieńczonej drutem kolczastym, modliliśmy się Koronką do Bożego Miłosierdzia, w intencji naszej Ojczyzny i o pokój na świecie. W Sokółce najpierw uczestniczyliśmy w projekcji filmu przybliżającego wydarzenie eucharystyczne - przemianę konsekrowanej Hostii w mięsień ludzkiego serca. Zebrana dokumentacja opisująca wydarzenie w Sokółce została przekazana do Watykanu i czeka na zatwierdzenie. Następnie przeszliśmy do świątyni i uczestniczyliśmy w celebracji Eucharystii. Indywidualna modlitwa przed kaplicą Najświętszego Sakramentu, w której znajduje się korporał z przemienioną Hostią, zakończyła naszą wizytę w kościele pw. św. Antoniego Padewskiego w Sokółce. Jednak nie wyjechaliśmy od razu z Sokółki, lecz poszliśmy na degustację lodów w rozsławionej lodziarni. Nie zawiedliśmy się. Ubogaceni wrażeniami całego dnia wróciliśmy na obiadokolację do naszego hotelu w Białymstoku.

Po poniedziałkowej porannej Mszy św., celebrowanej w naszym kościele, ks. proboszcz Sebastian Kujawa wyruszył z grupą czterdziestu dwóch osób w parafialnej pielgrzymce na Podlasie. Podczas podróży był czas na modlitwę Różańcem i Koronką do Bożego Miłosierdzia oraz na wspólny śpiew pieśni religijnych i patriotycznych. W asyście popołudniowego słońca wjechaliśmy do Białegostoku i - pod opieką pani przewodnik Doroty - rozpoczęliśmy zwiedzanie miasta od wizyty w ogrodach pałacu Branickich, zwanego "Polskim Wersalem". Odwiedziliśmy dwa kościoły katedralne, tj. prawosławną cerkiew pw. św. Mikołaja i rzymskokatolicką bazylikę pw. Wniebowzięcia NMP. Miłym akcentem w cerkwi była obecność ikony Matki Bożej Częstochowskiej. Spacer po Rynku Kościuszki zwieńczyliśmy spojrzeniem na pomnik bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Ubogaceni wrażeniami pierwszego dnia pielgrzymowania dotarliśmy na miejsce noclegu i zasiedliśmy do wieczornego posiłku. U kresu dnia pamiętaliśmy o wszystkich, którzy towarzyszą nam duchowo.